Kredietunies maken deel uit van de wereld van non bancaire financiers. Wij nemen daarbinnen een zeer speciale plaats in, namelijk als een financier die gefinancierd wordt door ondernemers die willen investeren in andere ondernemers. Wij zijn er immers niet voor investerende particulieren. Buiten onze branche genieten we enige bekendheid, maar we worden te vaak als crowdfunder gezien, terwijl we meer incrowdfunder- beperkt tot de kring van investerende kredietunieleden- zijn.

Ik volg onze branche nauwlettend en lees te dien einde ook veel over de beleggingswereld . Zo ook het veelgelezen blad EFFECT van de VEB ( Vereniging Effectenbezitters). In hun uitgave van 9 september jongstleden viel mijn oog op het ietwat tendentieuze artikel “Crowdfundingplatforms zijn nog geen volwaardige marktplaatsen”.

Een artikel waar overigens nog geen van de aangehaalde crowdfunders op heeft gereageerd en waar ik zelfs een reactie van het SMF op zou verwachten. Als een consument dit artikel leest, dan krijgt deze namelijk de indruk dat het allemaal een beetje mager geregeld en gecontroleerd is bij de crowdfunders en dus de non bancaire wereld. Andere media pikken het artikel wellicht later op en citeren er ( met een AFM..) straks weer net de verkeerde dingen uit en concluderen dan ook weer dat e.e.a. voor de gehele branche geldt.

Daar wil ik als VSK voor waken…

Effect

Er viel mij namelijk iets opmerkelijks op

Nadat ik al hogelijk verbaasd was dat – voor een blad dat info geeft over zeer volatiele beurzen en risicovolle beleggingen- ze onder de Zes Tips “het investeren in beruchte sectoren als horeca, transport, handel en vastgoed afraden”. Schrap dan maar gelijk de helft van alle beleggingsfondsen en ETF’s, waarde Effect-redactie… Maar ik werd verderop ook nog eens getrakteerd op een vaag “deugargument” van dit beleggersblad .
Ik citeer:

“De VEB vindt het ongepast dat crowdfundingplatforms het grootste deel van de provisies direct na de plaatsing van een lening bij de beleggers innen. De belangen lopen niet parallel”.

Deze mening raakt kant noch wal.
Zeker daar het komt van een blad dat schrijft over de kennelijk volwaardige marktplaatsen als een beurs, beleggingsplatforms en brokerage-platforms. Want is het niet zo dat die wereld bestaat van (en bestaat uit) inleg-en instapkosten, uitstapkosten, onboardingkosten, succesfees (lopen daar de belangen echt wel parallel?), hurdles, bid offer spreads administratiekosten, switchkosten, toezichtskosten, bewaarloon, rebalancing-kosten, etc.?
Niet dat ik hier nu direct om sta te juichen, maar het fenomeen bestaat nog steeds!

Is het daarnaast ook niet zo dat er specifieke beursgenoteerde fondsen zijn die 100% beleggen in ( en ja: ook in onroerend goed…) leningen die aan het mkb verstrekt worden? Alwaar de doorlopende kostenstructuur ten eerste erg hoog is, maar waar daarnaast ook geen transparantie wordt geboden over de doorlopende -en instapkosten? En juist bij uitstappen (als dat al direct mogelijk is…) echt torenhoge boetes vragen?
Waarom over die aanbieders geen in depth (in debt..) artikel in dit blad?

Want is het “ongepast verklaren” van het in direct in rekening brengen van gemaakte uren en kosten, acceptatie, beoordeling, informatie-en analysekosten, gebruikmaking van het platform, feitelijk gemaakte marketing- en advertentiekosten en een gezonde directe winstmarge die ook ruimte over laat voor de verantwoorde en goedgeborgde bedrijfsvoering niet wat contrair met de manier waarop de beleggerswereld kennelijk al decennialang goed functioneert en waar dit blad artikelen over schrijft?
Of mis ik iets in de magere onderbouwing en uitleg van dit artikel?

Of moet ik het artikel misschien lezen als een stille aanbeveling voor de particulier om toch vooral te beleggen via de bestaande wegen en crowdfunding (of het investeren via een kredietunie..) als volwassen concurrent te mijden?

Gewoon een vraag van een kredietuniebestuurder en vermogensbeheerder

Schroom niet me te contacten, beste redactie van Effect!
We kunnen als Kredietunies aan jullie effectenbezitters haarfijn uitleggen waarom rechtstreeks en gespreid investeren in mkb bedrijven via non bancaire financiers ( en dus ook kredietunies) echt wel een goede en transparante belegging kan zijn binnen een beleggingsportefeuille.
Misschien het onderwerp voor een artikel over Kredietunies en hun belangenorganisatie de VSK?

Nog even verder over dit artikel.

Ze schrijven over crowdfundingprojecten “Het is even zoeken, maar van elke lening wordt een informatiedocument gepubliceerd met opgenomen het verwachte effectieve rendement, na de kosten die het platform rekent”

Even zoeken? Als je de site van bijvoorbeeld Geld voor elkaar opent zie je direct alle projecten, de info, rating, netto rendement van 4,27% en gemiddelde rente van 7,49%. Hoezo even zoeken? Wel eens bij een bank op de site gekeken?
Daarnaast: een gepubliceerd project heeft een uitgebreid beoordelingstraject doorlopen met bijvoorbeeld ratiotoetsing van een GPD factor of Credit Safe score.
Alleen proposities die voldoen aan de eisen voor verantwoord financieren (via het Keurmerk van de Stichting Mkb Financiers) worden dus gepubliceerd!

In de praktijk leidt maar 25% van de binnengekregen aanvragen tot een publicatie.

Het kaf wordt dus al ruim van te voren van het koren gescheiden. Veel aanvragen in behandeling nemen kost OOK veel tijd en geld. Dus als ze verderop in hun artikel pleiten voor een derde onafhankelijke partij, dan bestaat deze (door de regelmatig gehouden SMF audits voor de Keurmerk-leden) al heel lang. Als de redactie van Effect dat echter- zo als ze aangeven- per aanvraag willen, dan kost dit volgens mij zeker € 3000 extra per aanvraag, want die derde partij doet hun beoordeling ook niet voor niets. Dat zijn alleen maar extra onnodige kosten voor de ondernemer en het voorstel mist elke werkelijkheidszin.
Vreemd is het ook dat ze de lage boete bij vervroegd aflossen noemt als een nadeel voor de investeerders!
Het is niet alleen goed voor de ondernemer in kwestie, maar geeft de investeerder direct weer een nieuwe frisse mogelijkheid om opnieuw via het platvorm te investeren (revolving investment strategy) en biedt zelfs de mogelijkheid om het geld elders nog beter te laten renderen!

Ze gaan verder met verwarring zaaien in hun artikel

NLInvesteert noemen ze als voorbeeld. Dit is een goed platform, maar echt niet het enige dat het risico en rendement aan elkaar koppelt. Ook andere platforms hebben een eigen puntensysteem ontwikkeld met ratio’s en risicoscore. Voor beleggers is dus gewoon inzichtelijk hoe de risico-opslag wordt vastgesteld. Kom daar maar eens om bij beleggingsfondsen. Waar vinden we die overigens?
Over de beheervergoeding die ze verderop noemen: die is duidelijk bij alle grote platforms. Ze halen de 1,25 % van Collin Crowdfund aan, maar bij One Planet Crowd is zelfs hun vaste 0,8% overal per project nog eens extra vermeld.

Zoek overigens de beheerkosten van vermogensbeheerders maar eens op en je bent toch nog wel even bezig..

Dat een ondernemer zijn eigen rente (en dus het rendement voor de investeerder) bij achterblijven van een voltekening bij een crowdfunder vrijwillig kan verhogen is uitstekend, maar het blad keurt dit af! Maar dat kan het verschil betekenen tussen wel of niet gefinancierd worden. Is dat gek als de bank niet helpt?

Ook stellen ze dat crowdfunders niet naar andere markten kijken en dat is onjuisty. Door alle platforms wordt WEL regelmatig ook naar andere financieringsbronnen gekeken, want wij doen als Kredietunies met alle platformen stapelfinancieringen en gaan daarbij verder dan traditionele banken.

Dus de ‘marktplaats voor non bancair geld’ bestaat al lang. Dat ze dan in het artikel Lex van Teeffelen aanhalen “Vaak hebben ondernemers niet alleen geld nodig, maar ook advies” is van een uit haar context gehaald en gratuit gehalte. Jammer dat zijn autoriteit wordt misbruikt

Het Effect-artikel gaat nog verder met bladvulling om de suggestie te wekken dat er echt onderzocht is.
Wat te denken van deze zin:
“Hoewel aanbieders wel op platformniveau weergeven wat de totale kosten en wanbetalingen zijn, blijft het voor investeerders op individuele projecten niet eenvoudig om vooraf een goede inschatting te maken van het te verwachten nettorendement”.
Tja, dat is het voor iedereen! Ook voor het crowdfundingsplatform zelf!

Weet een investeerder op de beurs wat het verwachte nettorendement is? Wel geven ze daar als branche prognoses af en werken met de voorbeeldrendementen van de AFM en hadden ze vroeger Guise-mannetjes waar niemand iets van begreep en Ebi’s waar je minstens HBO opgeleid voor moet zijn om ze te duiden.
En alle kosten meenemen is nog niemand helemaal goed gelukt, ondanks de Lopende Kostenfactor.

Geheel eens ben ik het met “Er mogen nooit twijfels bestaan over de onafhankelijkheid van een platform. Het is daarom een affront dat op sommige platforms leningen worden aangeboden die uit de stal komen van minderheidsaandeelhouders”, maar de redactie komt alleen met DuurzaamInvesteren en suggereert dat dit elders ook het geval kan zijn.
Welke dan?

En het hoofdstuk over stootkussens: inhoudelijk juist, maar ook bij levensverzekeraars en banken die onder toezicht staan blijken stootkussens vaak flinterdun te zijn en ben je de inleg/investering geheel of gedeeltelijk kwijt. Stootkussens worden vaak opgesoupeerd om klanten in slaap te sussen (De kredietcrisis, onlangs Conservatrix, vroeger Vie d’Ór en de Wereld en onze Staatsbank als voorbeelden).

Nog een tip voor de redactie van Effect:

Wij werken als Kredietunies in cofinanciering samen met ALLE grote crowdfunders en kennen ALLE voorwaarden vooraf en bespreken deze of scherpen ze aan en zijn daarnaast vaak uiteindelijk de penvoerder van de lening.
Wij communiceren alle rentes, onderpanden, inschrijvingen, aflossingen, duur, grace perioden, etc. VOORAF en innen ook alles. Kredietunies doen dat dan ook nog eens met eigen geld van hun ondernemersleden EN met ondernemerscoaching van de leden.
Die hebben allemaal een directe en democratische (middels de ALV) invloed op het acceptatieproces en “gokken” niet met hun eigen geld of dat van anderen.

Een cofinanciering van een crowdfunder in combinatie met een Kredietunie is dus een dubbel gecontroleerde en toegekende aanvraag.
Verzorgd door een coöperatie zonder winstoogmerk.
Kom daar maar eens om bij een bank…
O Ja:
We doen ook cofinancieringen met Horeca Crowdfunding Nederland. Nog nooit een default gehad.

Lees hier het gehele artikel:
https://lnkd.in/d2XCA9TP