Het kopt leuk op de site van de AFM: “MKB gebaat bij meer volwassen markt voor alternatieve financiering”. Daar kan je gewoonweg als lezer en vakgenoot niets tegen hebben. Een volwassen markt wil iedereen. Onze markt die vanaf de geboorte snel groeide kan nu rekenen op positieve belangstelling. Toch? Een markt die nog maar amper tien jaar bestaat en juist het antwoord was op een andere markt die jammerlijk faalde- de bancaire financiering- en die markt nu zo langzamerhand aan het inhalen is. Zonder versnellingen, met de wind tegen, kromgebogen en zonder steuntje in de rug van de staat.

“Hoe sterk is de eenzame fietser? “

De Autoriteit Financiële Markten (AFM) bracht onze snelgroeiende markt in kaart en ziet ontwikkelingen, want dat zit in hun Toezichts-genen. Eens tot zover. Want waar zou je als straks gereguleerde branche dan anders je verplichte afdracht voor betalen? Een goed functionerende en op te richten Afdeling non-bancaire financiers moet immers kunnen rekenen op funding om haar taak uit te oefenen.

Ze zien echter met name risico’s voor kleine ondernemers. De AFM betwijfelt – en ook dat mag geen verbazing wekken- of zelfregulering vanuit onze branche de kwetsbaarheid van deze groep genoeg zal verkleinen. En kondigt daarbij gelijk maar aan dat andere vormen van bescherming daarom wenselijk zijn. Een advies met een ondertoon. De Afdeling non-bancaire financiers kan nu reeds rekenen op een sterke banengroei…

Tot zover kan ik wel meegaan in hun benadering en weet vanuit mijn arbeidsverleden binnen de verzekerings-,pensioen- en vermogensbeheerwereld, dat de AFM met dergelijke rapportages alvast proefballonnetjes oplaat om een markt zichzelf te laten reguleren. Om dan vervolgens zelf de regulering in haar geheel af te maken.

Voer voor journalisten

Wat echter gevaarlijk is, is dat de journalisten deze AFM kop zullen misbruiken om de weinige misstanden uit te vergroten en de transparante en goed gereguleerde ondernemingen in onze branche gewoonweg te “vergeten” of gewoon op 1 makkelijke hoop gooien. Maar dan ook gevoeglijk vergeten dat de toezichtstaak nog steeds niet in haar geheel bij de AFM ligt, we geen level playing field met de banken op de kapitaalsmarkt kennen en het dan gaat lijken alsof we op de vingers worden getikt door de overheid ‘waaraan we moeten rapporteren”. De hedendaagse journalistiek is vooral hijgerig, levend van het moment, niet louter objectief, slecht geïnformeerd en op zoek naar aansprekende koppen. Want content zorgt voor contant.

De publicatie van de AFM behelst impliciet dat ze onze markt gaan benaderen op een meer actieve en regulerende wijze. We moeten ons daartoe zelf opmaken voor meer onderling overleg ,verbeteracties of zelfs naming and shaming. Zo niet, dan werkt het contraproductief.

De AFM heeft – samen met de DNB – in het verleden ook een dergelijke aanpak gehanteerd:

  • bij de Assurantie-adviesmarkt. Deze markt moest keihard worden veranderd van een provisiemarkt naar uurtje maal factuurtje. Dat moest de transparantie en dienstverlening vergroten, met als gevolg dat consumenten gewoonweg geen advies meer vragen en nu gaan “doe het zelven”.
  • bij de verregaande (na-) controle op de banken en verzekeraars. Want je wil toch geen tweede Libor-schandaal of Woekerpolisaffaire. Waarvan we allemaal weten dat ze gewoon doorgaan met stout zijn. Maar als bestuurder krijg je toch geen boete? Artikel 12 Procedures zijn nu eenmaal doodlopend.. De binnen de banken nog steeds heersende “Compliance faalde, de Bestuurder niet- cultuur” blijft gewoon voortwoekeren…
  • bij de harde aanpak middels ondernemings- en persoonlijke boetes van kleine vermogensbeheerders. Die markt moest nog transparanter worden dan glas. Daardoor hun klanten nu verplicht net zo lang moeten bevragen tot ze alle voorwaarden en risico’s van beleggen uit hun hoofd kennen. Met als resultaat dat de klant liever naar de tandarts gaat, dan naar een persoonlijk update-gesprek met de beleggingsadviseur.
  • bij de (opvallend) fluweelzachte aanpak van de pensioenfondsen. Met hun hoge kostenstructuren, hun intransparantie, hun al decennialange cultuur van het niet opvolgen van AFM- aanwijzingen en zelfregulatieverzoeken, hun middels een geharnaste Pensioenfederatie verschuilen achter hopeloze pensioenakkoorden en hun dedain voor de gedwaalde pensioenfondsdeelnemer. Want “pensioen is ingewikkeld”.

Natuurlijk moet de AFM er vroeg bij zijn!

Ik zou niet anders willen. Ze zien namelijk een sterke groei van de alternatieve mkb-financiering met een divers peloton wielrencoureurs. Maar om dan -handig voor de journalistiek- gelijk alles in bullets op 1 hoop te gooien met woorden als  “Onvoldoende oog voor kredietwaardigheid, onduidelijke informatie over hogere kosten, vraagtekens bij haalbaarheid betere zelfregulering en onderzoek naar andere beschermingsmogelijkheden is wenselijk”, dat is schieten met hagel op de eenzame fietser. Je zou je shirt ervan gaan verwisselen…

Ondanks het feit dat we als Kredietunies op geen enkele wijze in het rapport worden genoemd ( kennen ze ons eigenlijk wel?), geen enkel schandaal kennen en wij natuurlijk onder de WTK vallen, wil ik toch objectief ingaan op het gestelde.

We kennen namelijk geen overlegorganen of klankbordgroepen waarbinnen de AFM/DNB een actieve en initiërende rol spelen. Ons als branche van Nieuwe Financiers helpt met ondersteuning en met het verbeteren. We moeten het doen met EZ alleen, daar zou ik graag meer hulp ( wellicht ook Stichting MKB Financiering) aan willen laten toevoegen.

Ik zou namelijk graag namens de Kredietunies deelnemen en de AFM willen meenemen in ons “bedrijfsmodel”. Als dit overleg nog niet bestaat, zou ik willen oproepen om het te gaan opzetten. Vanuit mijn arbeidsverleden kan ik ze namelijk vertellen dat bij alle AFM voorstellen de branche uiteraard wil meewerken en zelfs de vragen voor zijn, maar dat het niet moet uitmonden in “geldpolitie” naar de pers spelen, want dan gaan vaak de hakken in het zand. Want betere zelfregulering, meer zelfredzaamheid van en ondersteuning voor de kleine ondernemer bieden steeds beter soelaas. En dat moeten we als branche vieren en voortzetten in een pro-actieve transparantieslag.

De CEO’s van de Nieuwe Financiers, beleidsmakers en de sector wil ik hierbij oproepen om te kijken naar nog meer andere en betere mogelijkheden om kleine MKB-ondernemers te helpen en te beschermen. Maximale afsluitprovisies, administratiekosten, coaching, maximale kredietvergoedingen, een algehele uniforme kostenmaatstaf, maandelijkse updates, oversluitmogelijkheden, etc. Alles moeten we overwegen.

Als nieuwe markt zijn we namelijk heel eenvoudig transparanter en beter vergelijkbaar te maken. Want met een financiële wereld waarbinnen banken, verzekeraars en pensioenfondsen nog steeds wegkomen met een lauwwarme houding, vertragingstechnieken, een stinkend en doorrottend woekerpolisdossier en creatieve  “uitvoeringsrookgordijnen” richting de AFM en DNB is het heel eenvoudig om het beter te doen. Wij zijn geen achterwielfietsers…

Laten we deze (witte) handschoen oppakken en het stuur vatten. Wij kunnen dat!

En Ja: meer intern onderzoek is nodig om te bepalen of toekomstige externe maatregelen noodzakelijk en proportioneel zijn. Dat de AFM  in haar eigen rapportage stelt dat “” de AFM daarvoor vanwege het ontbreken van een wettelijk mandaat overigens niet de aangewezen partij is “, kan ik volgen.

Maar wat mij betreft gaan we pro-actief met de AFM het mandaat omschrijven en invullen. Want koppen als deze moeten we voorkomen.

Ik spring al op de fiets!

P.S.: de pers mag dit bericht oppakken en plaatsen. Spring maar achterop!

BRON: https://www.afm.nl/nl-nl/nieuws/2021/april/mkb-gebaat-volwassen-financiering?utm_content=Bericht&utm_source=Nieuwsalert&utm_medium=email

Laatste tweets